Με αυτό τον τίτλο θεωρώ ότι θα εισέλθουμε σε μία νέα εποχή,
οικονομική και κοινωνική, η οποία αναγκαστικά θα στιγματίσει τον αιώνα
μας.
Καπιταλισμός? Ναι- γιατί ουσιαστικά είναι το μόνο οικονομικό σύστημα που μας απέμεινε. Επαναπροσδιορίζοντας όμως το Das Kapital του Μαρξ, που ουσιαστικά το όριζε ως οικονομικό- χρηματο-οικονομικό κεφάλαιο.
Κινούμενη η κοινωνία μας από την μαζική παραγωγή αρχικά και σήμερα από χρηματο-οικονομικό χειρισμό (μόχλευση – financial leverage) το σύστημα απεκάλυψε αδυναμίες οι οποίες μας οδηγουν στα βασικά (fundamentals) της ανθρώπινης φύσης.
Εν ολίγοις δεν μπορείς να αφήσεις τις αγορές να δρουν ανεξέλεγκτες γιατί ακριβώς κουβαλουν την ανθρώπινη αδυναμία αυτή της απληστίας. Πολλαπλασιασμένη μάλιστα – leveraged και εκείνη. Και εκεί όλο το σύστημα καταρρέει. Και καταρρέει γιατί πολύ απλά η μηχανιστική και ολιστική οπτική μαζί με την απόλυτη εμπιστοσύνη στις αγορές κουβαλάνε και μεγιστοποιούν τον ανθρώπινο παράγοντα της ατομικότητας τον οποίο βέβαια στην Νέο-Ελλάδα τον έχουμε ανάγει σε επιστήμη (live and let die).
Ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας κεφάλαιο θα πρέπει να γίνει πιο σύνθετος και να εμπεριέχει μέσα και άλλα στοιχεία πλην του χρήματος (και του ισοδύναμού του) της εργασίας και του εξοπλισμού. Θα πρέπει να εμπεριέχει έννοιες όπως εκείνης της εκπαίδευσης της ατομικότητας και ατομικής συμμετοχής, της ανταποδοτικότητας κλπ και μαντέψτε τι… Αυτές οι έννοιες πρέπει να είναι μετρήσιμες!
Μετά- Πολιτικός γιατί? Μα πολύ απλά επειδή δεν μπορούμε να αφήσουμε πια τις οικονομίες να λειτουργούν μόνες τους. Χρειάζεται πολιτική παρέμβαση. Όχι όμως στο αποτέλεσμα και στα ενδιάμεσα στάδια (διαρθρωτικές κινήσεις) αλλά στις υποδομές και στα αρχικώς συστημικά στάδια. Για αυτό και Μετά- Πολιτικός, να πάψουν οι ωμές παρεμβάσεις, τα ρουσφέτια, η παλαιά πολιτική αντίληψη που ήθελε πολιτικά όντα πελάτες του πολιτικου συστήματος.
Οι πολιτικοί ως πολιτικά όντα πρέπει να γίνουν οι ελεγκτές του συστήματος και της ευστάθειάς του και να παρεμβαίνουν μόνο όταν το σύστημα τείνει να εκτραπεί. Αλλά όχι με άμεσα διορθωτικές ενέργειες αλλά με δουλειά στα πρώτα στάδια. Θα μου αντιτάξει κάποιος ότι αυτό είναι χρονοβόρο ίσως να αποβεί και καταστροφικό ίσως σε μία νέα Οικονομική Κρίση. Θα ανταπαντήσω ΟΧΙ. Για ένα και μοναδικό λόγο. Η τεχνολογία πια, μας δίνει τη δυνατότητα οι όποιες αλλαγές να γίνουν με τεράστια ταχύτητα, τετοια που στο παρελθόν δεν είχαμε φανταστεί, οπότε όχι δεν γίνονται χρονοβόρες.
«Ο άνθρωπος», όπως έχει πει ο Φρουντ «δεν είναι ένα πράο, αξιαγάπητο πλάσμα, που το πολύ πολύ να αμυνθεί όταν του επιτεθούν, στις ορμές του μπορεί να συγκαταλέγει και ένα σημαντικό μερίδιο επιθετικής τάσης». Το πρόγραμμα έτσι της πολιτικής γίνεται ένα μέσο καταπράϋνσης και χειραγώγησης αυτών των παθών και των ελαττωμάτων, που υπάρχουν στο οικονομικό σύστημα.
Πάρτε για παράδειγμα την ελληνική κοινωνία. Πως θα αλλάξεις τα χαρακτηριστικά της. Το κλειδί είναι μία λέξη, επένδυση στην ΠΑΙΔΕΙΑ και το ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Και μετά άσε την αγορά να απορροφήσει την αλλαγή και σε μία διαρκεια 6-7 ετών μπορείς να αλλάξεις νοοτροπίες εκατονταετιών.
Όλοι επαν-εκπαιδεύονται. ΟΛΟΙ. Αρκεί να υπάρχει η στρατηγική και πολιτική βούληση. Γιατί αυτά που τελικά θα κερδίσεις είναι περισσότερα από εκείνα που θα χάσεις.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα καθημερινό μου παράδειγμα από έναν έλεγχο. Στο τμήμα παραλαβών μιας πολυεθνικής εμπορικής σε έλεγχο που έκανα είχα διαπιστώσει ότι οι φορτηγατζήδες έμπαιναν και ξεφόρτωναν ότι ώρα γούσταραν, όποτε γούσταραν , παρατούσαν το εμπόρευμα χωρίς καταμέτρηση με αποτέλεσμα ένα οργανωμένο χάος με πολλά ελλείμματα.
Η πρόταση που έπεσε ήταν η παραλαβή να δουλεύει από τις 3 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι με συγκεκριμένο πρόγραμμα και προτεραιότητες. Όλοι φοβηθηκαν τις αντιδράσεις, ειδικά των φορτηγατζήδων. Αναγκαστήκαμε πολλές φορές και κατά την διάρκεια ενός μήνα, τα ράφια των καταστημάτων να μείνουν χωρίς εμπόρευμα από το μπάχαλο που δημιουργήθηκε. Όμως το αποδέχτηκαν. Και έφτασαν ένα χρόνο μετά, να προτιμούν και οι ίδιοι την τάξη, τσακώνονταν μάλιστα με εκείνους που τους χαλούσαν το πρόγραμμα. Ένα άριστο παράδειγμα επέμβασης στην βάση και επαναπρογραμματισμού / επανεκπαίδευσης όπως θέλετε πείτε το, των ανθρώπων.
Με πολιτική βούληση
Και ένα μικρό σχόλιο για την Ελλάδα μας.
Ναι εμείς και όλες οι δυτικές χώρες κοινούνται με δανεικά. Πρωταθλήτρια οι ΗΠΑ που κάθε τόσο κόβουν χρήμα. Πλεονασματικές χώρες είναι η Ινδία, η Κίνα και ήταν και η Ρουμανία επί τσαουσέσκου. Ακόμα και η Γερμανία είναι ελλειματική! Σκεφτείτε όμως ότι είμαστε 150 κράτος-ούτε 200 ούτε 1000. Και αυτό αποτυπώνεται και στους θεσμούς μας και στην ιδιοσυγκρασία μας. Η Αθήνα του 1850 που ο κόσμος έχεζε στους δρόμους, πεθαινε απο δυσεντερίες, που η παιδική σεξουαλική κακοποιηση ήταν στο 50% πλενόταν όποτε το θυμόταν ευτυχώς είναι παρελθόν από το 1960 και μετά. Ναι είχαμε ανάπτυξη. Στα 60s ειχαμε την παιδική μας ανάπτυξη και στα 90s (με τα οποια συμπλέγματα του Σιδερένιου απο τα 80';s είχαμε την εφηβική μας ανάπτυξη.
Να δούμε αλλιώς?Πόσοι από εσάς έχετε παιδιά?(εγώ δεν έχω να σας ζήσουν παρεπιπτόντως). Χωρίς να θέλω να προσβάλω ουτε να γινω ρατσιστής θα σας πω ενα παράδειγμα. Πάρτε μια οικογένεια που κατοικεί στον Εβρο, με χαμηλό επίπεδο διαβίωσης που ξαφνικά θες απο την σκληρή εργασία του πατέρα-θες από τυχη-θες απο κάτι άλλο, βρίσκεται στην Αθήνα με μια βιλάρα νααααα-να μένει στην Εκάλη και στον 16χρονο γιο τους δίνει δώρο μια φεράρι και τον αφήνει να διαχειρίζεται ένα καταπίστευμα οπως γουστάρει εκείνο....Εσείς τι λέτε να συμβεί δηλ, πως θα αντιδράσει...
Γι αυτό καλό θα είναι να βλέπουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις- απο κεί θα ξεκινήσει και η λύση όλων των προβλημάτων.
Καπιταλισμός? Ναι- γιατί ουσιαστικά είναι το μόνο οικονομικό σύστημα που μας απέμεινε. Επαναπροσδιορίζοντας όμως το Das Kapital του Μαρξ, που ουσιαστικά το όριζε ως οικονομικό- χρηματο-οικονομικό κεφάλαιο.
Κινούμενη η κοινωνία μας από την μαζική παραγωγή αρχικά και σήμερα από χρηματο-οικονομικό χειρισμό (μόχλευση – financial leverage) το σύστημα απεκάλυψε αδυναμίες οι οποίες μας οδηγουν στα βασικά (fundamentals) της ανθρώπινης φύσης.
Εν ολίγοις δεν μπορείς να αφήσεις τις αγορές να δρουν ανεξέλεγκτες γιατί ακριβώς κουβαλουν την ανθρώπινη αδυναμία αυτή της απληστίας. Πολλαπλασιασμένη μάλιστα – leveraged και εκείνη. Και εκεί όλο το σύστημα καταρρέει. Και καταρρέει γιατί πολύ απλά η μηχανιστική και ολιστική οπτική μαζί με την απόλυτη εμπιστοσύνη στις αγορές κουβαλάνε και μεγιστοποιούν τον ανθρώπινο παράγοντα της ατομικότητας τον οποίο βέβαια στην Νέο-Ελλάδα τον έχουμε ανάγει σε επιστήμη (live and let die).
Ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας κεφάλαιο θα πρέπει να γίνει πιο σύνθετος και να εμπεριέχει μέσα και άλλα στοιχεία πλην του χρήματος (και του ισοδύναμού του) της εργασίας και του εξοπλισμού. Θα πρέπει να εμπεριέχει έννοιες όπως εκείνης της εκπαίδευσης της ατομικότητας και ατομικής συμμετοχής, της ανταποδοτικότητας κλπ και μαντέψτε τι… Αυτές οι έννοιες πρέπει να είναι μετρήσιμες!
Μετά- Πολιτικός γιατί? Μα πολύ απλά επειδή δεν μπορούμε να αφήσουμε πια τις οικονομίες να λειτουργούν μόνες τους. Χρειάζεται πολιτική παρέμβαση. Όχι όμως στο αποτέλεσμα και στα ενδιάμεσα στάδια (διαρθρωτικές κινήσεις) αλλά στις υποδομές και στα αρχικώς συστημικά στάδια. Για αυτό και Μετά- Πολιτικός, να πάψουν οι ωμές παρεμβάσεις, τα ρουσφέτια, η παλαιά πολιτική αντίληψη που ήθελε πολιτικά όντα πελάτες του πολιτικου συστήματος.
Οι πολιτικοί ως πολιτικά όντα πρέπει να γίνουν οι ελεγκτές του συστήματος και της ευστάθειάς του και να παρεμβαίνουν μόνο όταν το σύστημα τείνει να εκτραπεί. Αλλά όχι με άμεσα διορθωτικές ενέργειες αλλά με δουλειά στα πρώτα στάδια. Θα μου αντιτάξει κάποιος ότι αυτό είναι χρονοβόρο ίσως να αποβεί και καταστροφικό ίσως σε μία νέα Οικονομική Κρίση. Θα ανταπαντήσω ΟΧΙ. Για ένα και μοναδικό λόγο. Η τεχνολογία πια, μας δίνει τη δυνατότητα οι όποιες αλλαγές να γίνουν με τεράστια ταχύτητα, τετοια που στο παρελθόν δεν είχαμε φανταστεί, οπότε όχι δεν γίνονται χρονοβόρες.
«Ο άνθρωπος», όπως έχει πει ο Φρουντ «δεν είναι ένα πράο, αξιαγάπητο πλάσμα, που το πολύ πολύ να αμυνθεί όταν του επιτεθούν, στις ορμές του μπορεί να συγκαταλέγει και ένα σημαντικό μερίδιο επιθετικής τάσης». Το πρόγραμμα έτσι της πολιτικής γίνεται ένα μέσο καταπράϋνσης και χειραγώγησης αυτών των παθών και των ελαττωμάτων, που υπάρχουν στο οικονομικό σύστημα.
Πάρτε για παράδειγμα την ελληνική κοινωνία. Πως θα αλλάξεις τα χαρακτηριστικά της. Το κλειδί είναι μία λέξη, επένδυση στην ΠΑΙΔΕΙΑ και το ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Και μετά άσε την αγορά να απορροφήσει την αλλαγή και σε μία διαρκεια 6-7 ετών μπορείς να αλλάξεις νοοτροπίες εκατονταετιών.
Όλοι επαν-εκπαιδεύονται. ΟΛΟΙ. Αρκεί να υπάρχει η στρατηγική και πολιτική βούληση. Γιατί αυτά που τελικά θα κερδίσεις είναι περισσότερα από εκείνα που θα χάσεις.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα καθημερινό μου παράδειγμα από έναν έλεγχο. Στο τμήμα παραλαβών μιας πολυεθνικής εμπορικής σε έλεγχο που έκανα είχα διαπιστώσει ότι οι φορτηγατζήδες έμπαιναν και ξεφόρτωναν ότι ώρα γούσταραν, όποτε γούσταραν , παρατούσαν το εμπόρευμα χωρίς καταμέτρηση με αποτέλεσμα ένα οργανωμένο χάος με πολλά ελλείμματα.
Η πρόταση που έπεσε ήταν η παραλαβή να δουλεύει από τις 3 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι με συγκεκριμένο πρόγραμμα και προτεραιότητες. Όλοι φοβηθηκαν τις αντιδράσεις, ειδικά των φορτηγατζήδων. Αναγκαστήκαμε πολλές φορές και κατά την διάρκεια ενός μήνα, τα ράφια των καταστημάτων να μείνουν χωρίς εμπόρευμα από το μπάχαλο που δημιουργήθηκε. Όμως το αποδέχτηκαν. Και έφτασαν ένα χρόνο μετά, να προτιμούν και οι ίδιοι την τάξη, τσακώνονταν μάλιστα με εκείνους που τους χαλούσαν το πρόγραμμα. Ένα άριστο παράδειγμα επέμβασης στην βάση και επαναπρογραμματισμού / επανεκπαίδευσης όπως θέλετε πείτε το, των ανθρώπων.
Με πολιτική βούληση
Και ένα μικρό σχόλιο για την Ελλάδα μας.
Ναι εμείς και όλες οι δυτικές χώρες κοινούνται με δανεικά. Πρωταθλήτρια οι ΗΠΑ που κάθε τόσο κόβουν χρήμα. Πλεονασματικές χώρες είναι η Ινδία, η Κίνα και ήταν και η Ρουμανία επί τσαουσέσκου. Ακόμα και η Γερμανία είναι ελλειματική! Σκεφτείτε όμως ότι είμαστε 150 κράτος-ούτε 200 ούτε 1000. Και αυτό αποτυπώνεται και στους θεσμούς μας και στην ιδιοσυγκρασία μας. Η Αθήνα του 1850 που ο κόσμος έχεζε στους δρόμους, πεθαινε απο δυσεντερίες, που η παιδική σεξουαλική κακοποιηση ήταν στο 50% πλενόταν όποτε το θυμόταν ευτυχώς είναι παρελθόν από το 1960 και μετά. Ναι είχαμε ανάπτυξη. Στα 60s ειχαμε την παιδική μας ανάπτυξη και στα 90s (με τα οποια συμπλέγματα του Σιδερένιου απο τα 80';s είχαμε την εφηβική μας ανάπτυξη.
Να δούμε αλλιώς?Πόσοι από εσάς έχετε παιδιά?(εγώ δεν έχω να σας ζήσουν παρεπιπτόντως). Χωρίς να θέλω να προσβάλω ουτε να γινω ρατσιστής θα σας πω ενα παράδειγμα. Πάρτε μια οικογένεια που κατοικεί στον Εβρο, με χαμηλό επίπεδο διαβίωσης που ξαφνικά θες απο την σκληρή εργασία του πατέρα-θες από τυχη-θες απο κάτι άλλο, βρίσκεται στην Αθήνα με μια βιλάρα νααααα-να μένει στην Εκάλη και στον 16χρονο γιο τους δίνει δώρο μια φεράρι και τον αφήνει να διαχειρίζεται ένα καταπίστευμα οπως γουστάρει εκείνο....Εσείς τι λέτε να συμβεί δηλ, πως θα αντιδράσει...
Γι αυτό καλό θα είναι να βλέπουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις- απο κεί θα ξεκινήσει και η λύση όλων των προβλημάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου